Κόκκινο....χαμόγελο

Κόκκινα χαμόγελα αγάπης και συμφιλίωσης, ανάταση ψυχής και συνείδησης να είναι οι δικές μας μικρές στιγμές αιωνιότητας...κάθε μέρα...

Καλημέραααααα

Ω γλυκύ μου έαρ : άνοιξη φούξια του παροξυσμού

Ψαλμός και ψηφιδωτό για μια άνοιξη στην Αθήνα

Άνοιξη θρύψαλο μενεξεδί

Άνοιξη χνούδι περιστέρας

Άνοιξη σκόνη μυριόχρωμη

[ ...;]Άνοιξη πίκρισμα του σκίνου

Άνοιξη άζωτο της αμασχάλης

Άνοιξη σουσάμι αόρατο

[ ...;]Άνοιξη μυρμηγκιά της μέρας

Άνοιξη αίμα του βολβού

Άνοιξη οπλοπολυβόλο απύλωτο

Στων ωραίων γυναικών τα χέρια

Όπου τύχει

Ριπές θανάτου

Εκατομμύρια σπερματοζωάρια

Στων ωραίων γυναικών τα χέρια

Τα δυνατά λουλούδια με τον ήλιο μέσα τους

[ ...;]Άνοιξη τσίτι τσιτωμένο

Άνοιξη σφήκα του χεριού

Άνοιξη «μη» «θα μας δούνε τέρας»

[ ...;]Άνοιξη μούρο αδάγκωτο

Άνοιξη βιδωτό φιλί

Άνοιξη χάσμα της λιποθυμιάς

[ ...;]Άνοιξη 37 και 2

Άνοιξη Love Amour και Liebe

Άνοιξη no nein και non.

[ ...;]Άνοιξη δόντι λυσσαλέο

Άνοιξη φούξια του παροξυσμού

Άνοιξη αρτεσιανό ηφαίστειο

[ ...;]Άνοιξη σάλτο της ακρίδας

Άνοιξη μήτρα σκοτεινή

Άνοιξη πράξη ακατονόμαστη

[ ...;]Άνοιξη άνοιξη σαλπάροντας

Άνοιξη άνοιξη σημαιοστόλιστη

Άνοιξη «αντίο αντίο παιδιά!»

Ο. Ελύτης, Ποίηση (Τα ετεροθαλή), εκδ. Ίκαρος

Παπαρούνες σαν στάλες αίμα...

Μικρή μου έλεγαν ότι οι παπαρούνες φύτρωσαν εκεί που "έσταξε" το αίμα του Χριστού...Τώρα πια λέω πως οι παπαρούνες φυτρώνουν εκεί που κάθε προσωπικός γολογοθάς ξαποσταίνει: μια ματιά στη φύση που ξεκουράζει, μια ανάσα από τον καθημερινό κάματο...εκεί που μυρίζει άνοιξη και ζωή. Παπαρούνες φυτρώνουν εκεί που γυρνούν οι παιδικές μας αναμνήσεις, σε διακοπές, σε αλάνες, σε παιδικά παιχνίδια...εκεί που τώρα ασχήμηνε ο τόπος από τις οικοδομές...Μα το χρώμα τους τόσο έντονο, τυπωμένο στη μνήμη...

ΚΑΛΗΜΕΡΑΑΑΑΑ

"Ελευθέρωσε το μίσος σου"

από τα Νέα

«Ελευθέρωσε το μίσος σου. Σταυροφορία στην εποχή της οργής. Η μωρία είναι επικίνδυνη. Εναντιώσου απέναντι στη μοίρα σου, ελευθέρωσε το μίσος σου. Τρόμος μπροστά στη στόχευση του όπλου, το μαρτύριο στο μέγιστο.
Πολέμησε τον εχθρό που εκφράζει μια απειλή, εύκολα και βίαια».

Oι παραπάνω στίχοι είναι από το τραγούδι «Ελευθέρωσε το μίσος σου», του γερμανικού συγκροτήματος ΚΜFDΜ, που διακρίνεται για τον σκληρό ηλεκτρονικό του ήχο. Βίντεο του τραγουδιού είχε ανεβάσει στην προσωπική του ιστοσελίδα, στο Μyspace, ο 19χρονος δράστης του μακελειού στον ΟΑΕΔ και αυτόχειρας Δημήτρης Πατμανίδης. Τα αρχικά των ΚΜFDΜπαραπέμπουν στην πρόταση «Καμιά Πλειονότητα για τον Οίκτο», η οποία με αναγραμματισμό γίνεται «Κανένας Οίκτος για την Πλειονότητα» και έχουν πουλήσει παγκοσμίως περισσότερους από 2 εκατομμύρια δίσκους.

Δεκάδες είναι τα συγκροτήματα- κυρίως στη σκληρή ηλεκτρονική, γκόθικ και μέταλ μουσική σκηνή- που οι στίχοι τους παραπέμπουν σε σκηνές βίας.

Στίχους του συγκεκριμένου συγκροτήματος είχε αναρτήσει στην ιστοσελίδα του και ένας εκ των δραστών της σφαγής στο Λύκειο Κολουμπάιν στις 20 Απριλίου 1999 (13 νεκροί και 26 τραυματίες, πριν αυτοκτονήσει), ο 18χρονος Έρικ Χάρις. «Που ήσουν Θεέ, όταν έτρεχαν σε αμόκ. Αιματηρό έγκλημα με όπλα, θάνατος στο Κολουμπάιν», αναφέρει ένα τραγούδι των Γερμανών SΙΤD, που γράφτηκε με αφορμή το τραγικό αυτό γεγονός. «Ήρθαν να σκοτώσουν, ήρθαν να προκαλέσουν, ήρθαν να κάψουν, ήρθαν γεμάτοι πόθο», καταλήγει το ίδιο τραγούδι. Λάτρης των ΚΜFDΜ ήταν και ο 18χρονος Πέκα Έρικ Αουβίνεν, ο οποίος στις 7 Νοεμβρίου 2007 σκότωσε επτά συμμαθητές του και τη διευθύντρια του σχολείου στη πόλη Τουουσούλα της Νότιας Φινλανδίας.

«Σκότωσε όποιον βρεις»
Σε ένα άλλο τραγούδι του συγκροτήματος με τίτλο «Εγώ και το Όπλο μου», κάποιοι στίχοι σοκάρουν. «Χωρίς πρόκληση, σκότωσε όποιον βρεις μπροστά σου. Ετοιμάσου για δράση και ας γίνει ό,τι είναι να γίνει», αναφέρεται. Πάντως, στον επίλογο του τραγουδιού ο στιχουργός προειδοποιεί:

«Τώρα άκου όμως μικρέ. Δεν είναι σωστό να σκοτώσεις στο σχολείο σου». Στα τραγούδια του γκρουπ στο Υoutube, χρήστες του Διαδικτύου αφήνουν σχόλια που προκαλούν τουλάχιστον ανησυχία. «Υπέροχο τραγούδι για να σκοτώσεις αστυνομικούς και δικηγόρους», σημειώνει κάποιος από αυτούς. Δεκάδες είναι και οι Έλληνες χρήστες του Διαδικτύου που σχολιάζουν το τραγούδι «Ελευθέρωσε το μίσος σου», ενώ οι περισσότεροι από αυτούς επισημαίνουν πως το τραγούδι από μόνο του δεν μπορεί να οδήγησε τον Δημήτρη Πατμανίδη σε αυτήν την ενέργεια.

«Δεν πρέπει να ενοχοποιήσουμε τους στίχους. Το βασικό ζήτημα είναι η διαχείρισή τους από ένα άτομο, το οποίο θα ξεφύγει από τη νόρμα της κοινωνίας και θα κάνει μια αιρετική ανάγνωσή τους.

Αυτό εξαρτάται από την εσωτερικότητα του καθενός, δηλαδή από τον βαθμό της κοινωνικοποίησης που έχει υποστεί από την οικογένεια και το σχολείο», αναφέρει ο κοινωνιολόγος Χαράλαμπος Στέρτσος και συμπληρώνει: «Δεν υπάρχει χειρότερο βασανιστήριο για έναν άνθρωπο από το να περνάει απαρατήρητος. Ο μαθητής πηγαίνει στο σχολείο για να τον μάθει και να τον καταλάβει ο καθηγητής του. Σε μια κοινωνία, όμως που βρίσκεται σε κρίση και κατάρρευση, τέτοια γεγονότα δρουν πολλαπλασιαστικά. Ορισμένοι ερμηνεύουν με διαφορετικό τρόπο τα γεγονότα. Το θέμα είναι πώς έχει μάθει ο καθένας να αντιστέκεται. Μπορεί απλές περιέργειες να γίνουν χόμπι, ακόμα και να μεταλλαχθούν σε παθογόνες συμπεριφορές».

Y.Γ. ένα μικρό παράπονο μονάχα...τόσοι εκπαιδευτικοί "περασαν" πλάι του...κανένας μα κανένας δεν τον άγγιξε??? κανένας δεν είπε ένα λόγο ήρεμο, ανθρώπινο? ίσως και να είπαν...ίσως όμως και να μην έσκυψε κανείς πάνω στο απογοηευμένο επαναστάτη...

Η άγονη γραμμή...της πολιτικής

Το σύνηθες μαύρο ( ΤΑ ΝΕΑ)
ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ Κοινοβούλιο έχει από καιρό χάσει την αποστολή του, δηλαδή την παραγωγή νομοθετικού έργου και τον έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας. Τουλάχιστον, το Σύνταγμα δεν αφήνει τη Βουλή χωρίς αντικείμενο: οι βουλευτές μας διαπρέπουν ως ανακριτές των συναδέλφων τους στην πολιτική. Όπως φαίνεται, θα πορευτούμε στις ευρωεκλογές με έναν οργασμό προανακριτικών και εξεταστικών επιτροπών. Το προβλήματα του τόπου μπορούν να περιμένουν μέχρι να διευθετηθούν ορισμένα εσωτερικά προβλήματα του συστήματος εξουσίας. Επί του παρόντος, η Βουλή καλείται να αποφασίσει για την τέλεση από πρώην υπουργό του εξωτικού αδικήματος της «ηθικής αυτουργίας σε εκβίαση». Στο πλαίσιο των εργασιών της σχετικής επιτροπής, προσέρχεται ο τότε σύμβουλος του τότε υπουργού, μέλος της επιτροπής ανάθεσης δρομολογίων στις άγονες γραμμές (αν και μετακλητός υπάλληλος!) και μετέπειτα γενικός γραμματέας του υπουργείου. Ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές φέρεται να ομολογεί ευθαρσώς ότι λειτουργούσε ως ιδιωτικός ταμίας του υπουργού, εισπράττοντας οικογενειακά εμβάσματα και εκτελώντας προσωπικές πληρωμές σε τρίτους. Μέρος αυτών των πληρωμών, κατά δήλωσή του, ήταν παράνομο. Χρήματα που κατέβαλε στον πωλητή διαμερίσματος ήταν «τα γνωστά μαύρα που δίνουμε όλοι...». Ο σύμβουλος εμπλέκει τον υπουργό σε παράνομη, ποινικά κολάσιμη πράξη. Αλλά το αυτί των «ανακριτών», που είναι στραμμένο στην «ηθική αυτουργία σε εκβίαση», δεν ιδρώνει καθόλου. Η διακίνηση μαύρου χρήματος, η απόκρυψη φορολογητέας ύλης και η συνακόλουθη ζημιά του Δημοσίου θεωρούνται κεκτημένα δικαιώματα για το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού. Δεν θα ήταν άδικο να εξαιρούνται οι υπουργοί από το ευεργέτημα μιας εθιμικά αποδεκτής παρανομίας; Σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, ο εμπλεκόμενος πολιτικός θα είχε την ίδια στιγμή εξαφανισθεί από το προσκήνιο της δημόσιας ζωής. Στην Ελλάδα κινούμαστε με σεβασμό στους δικούς μας άγραφους νόμους. Το δημόσιο χρέος της χώρας οφείλεται κατά το ήμισυ στη φοροδιαφυγή. Στην κατάλληλη ώρα, η πολιτική μας τάξη εκπέμπει καθησυχαστικά μηνύματα: Τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Είμαστε όλοι συνένοχοι στην άγονη γραμμή της ελληνικής πολιτικής.

Πόσοοοοο??? Τόσοοοοο !!!!!

Επιστροφή στην εφηβεία...

Δευτέρα πιο βασανιστική απ' ό,τι συνήθως...επιστροφή από άλλη μια σχολική εκδρομή..στην Κω αυτή τη φορά... Μα ήταν εκδρομή στην Άνοιξη, στην εφηβεία, στην αγνότητα της κοσμοθέασης, στην αθωότητα, στο πράσινο του Ασκληπιείου, στο γαλανό του Αιγαίου...εκδρομή στη φύση, στα χρώματα, στα αρώματα...μια 4ήμερη εκδρομή στα παλιά, στις δικές μου αναμνήσεις...μια γιορτή στη νοσταλγία, στο "ξανάνιωμα" της νιότης, του έρωτα, της εφηβείας, της ευτυχίας της άγνοιας...και τα 20 παιδιά...ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ...